No pretendo nada, tan solo mostrarte un mundo distinto

jueves, abril 14, 2005

El sindrome de la mesa koja

Se han dado kuenta kuando te toka una mesa koja, en un restaurant, en el kolegio, en tu propia kasa y te molesta y molesta, agarras un papel lo doblas y lo pones bajo de la pata ke kojea, la konversacion sigue, todo bien, te relajas, pero derrepente te afirmas y otra vez la mesa kojea.

Bueno mas o menos ese es el problema ke tengo yo, mi mesa kojea, la de todos los dias, y siempre ke pongo un papel, sigue y sigue kojeando, Porke? tambien me gustaria saberlo, kisas sea ke siempre le doy soluciones a mis problemas ke son simples parches, no me atrevo a enfrentas mi problemas de frente y frenarlos de una vez, kizas sea ke sea un simple kobarde.

Komo dije antes no me gusta afrontar la realidad de las kosas, siempre buskando la kinta pata del gato, komo dicen por ahi kizas la respuesta korrekta sea la mas simple y komo siempre me estoy ahogando en un simple vaso de agua.

Consejo: No sean komo yo jajaja, pero inviten a los karretes

"Mi soledad se siente akompañada, por eso aveces de ke necesito tu mano?
eternamente tu mano" Silvio Rodriguez - Yolanda

Pa mi amigo Gabo, la gaviota...

2 Comments:

Blogger M. said...

Hola pos cabrito dulce, ta rico el chocolate ah!!! y mi guata de vuelta a mi casa al hombro pos cabro...
Oye en cuanto a lo de la mesa, yo pienso lo mismo de la Natalia, pero sólo lo de comprarse una nueva Bien bonita, y que te compres todo lo que sea necesario para que cumpla bien su rol en el stratus y la wea que siempre me dice el profe de Antropología... Empiece de nuevo, pero así de cero con la cara llena de risa no más, piense más en su futuro aunque sean sueños, pero es que sin sueños no hay metas cumplidas ni tampoco cosas logradas y concretas. Haga como que piensa comprarse una mesa y comience a ahorrar "plata" pa ir a buscarla bien luego... Esmerece y deje la leche derramada por ahí no más, limpiela y olvidese que puede servirse otro vaso que tambien puede tener sabor a chocolate...
Algún otro día voy comer otro chocolate contigo... Te quiero amigo usted sabe que es así.

12:38:00 p. m.  
Blogger Gabrielo said...

porque sera que en algun momento de la vida se nos ponen a cogear las cosas, eso yo no lo se, pero por deduccion puedo inferir que es por el estado en que te encuentras (etilico) jajajaja , seguir adelante es lo que nos ace cambiar de mesa y si esta sigue cojeando por ultimo come en el suelo...

gabo gaviota!!!

1:05:00 p. m.  

Publicar un comentario

<< Home